از آنجایی که گیاه Salvia از روزگاران کهن در مجموعه گیاهان طبی مورد توجه خاص بوده و کاربرد امروزه اسانس گونه های مختلف آن در صنایع داروسازی، عطرسازی و فراورده های بهداشتی- آرایشی و نیز طعم دهنده در صنایع غذایی و نوشیدنی حایز اهمیت است، بنابراین در تحقق حاضر اسانس گونه ای از جنس سالویا با نام Salvia compressa Vent استخراج و ترکیبهای موجود در آن مورد بررسی و شناسایی قرار گرفت. بدین منظور سر شاخه های گالدارگیاه از اطراف جهرم (ارتفاع 900 متر) در استان فارس جمع آوری شده و اسانس آن به روش تقطیر با آب مورد استخراج قرار گرفت. سپس ترکیبهای موجود در اسانس با استفاده از دستگاههای گاز کروماتوگرافی (GC) و گاز کروماتوگرافی متصل به طیف سنجی جرمی (GC/MS) جداسازی و شناسایی گردیدند. نتایج بدست آمده وجود 24 ترکیب را در اسانس S. compressa نشان داد. در میان ترکیبهای شناسایی شده به ترتیب ترکیبهای T کادینول (%36) و کاروفیلن اکسید (%15.7) بالاترین مقدار را به خود اختصاص دادند. از سایر ترکیبهای اصلی این اسانس می توان ژرانیول(%10.5) و بورنئول (%9.3) را نام برد.

جلبک های دریایی دارای خواص آنتی اکسیدانی هستند. در پژوهش حاضر، فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره های آلی جلبک قرمز Champia compressa خلیج چابهار مورد آزمون قرار گرفت. استخراج عصاره از نمونه ها با غلظت 1:20 (حلال به جلبک) به روش خیساندن به مدت 24 ساعت در دمای محیط انجام شد. حلال های مورد استفاده شامل متانول، هگزان، دی کلرومتان و کلروفرم در سطوح 01/0 ،1/0، 5/0 و 1 میلی گرم بر میلی لیتر بود. از آزمون های حذف رادیکال آزاد DPPH، احیاکنندگی و چلاته کنندگی یون آهن استفاده شد. حداقل مقدار IC50 فعالیت مهار رادیکال آزاد DPPH جلبک compressa C. در عصاره متانولی با مقدار 05/1 میلی گرم بر میلی لیتر و حداکثر مقدار آن در دی کلرومتان محاسبه شد. همچنین، حلال کلروفرم با IC50 64/2 بیشترین میزان کلاته کنندگی را داشت. عصاره متانولی با IC50 68/0 میلی گرم در میلی لیتر بیشترین فعالیت کاهندگی را داشته است. همچنین، با افزایش غلظت عصاره، میزان فعالیت آنتی اکسیدانی آن نیز افزایش می-یابد. به طوری که، مهار رادیکال آزاد DPPH، قدرت کلاته کنندگی و فعالیت کاهندگی در غلظت 1 میلی گرم بر میلی لیتر اکثر عصاره ها نسبت به سایر غلظت ها اختلاف معنی داری را نشان داده است (p<0.05). در مجموع می توان نتیجه گرفت که عصاره متانولی و کلروفرمی جلبک compressa C. دارای قدرت آنتی اکسیدانی خوبی می باشد. تحقیقات بیشتر برای بررسی کامل تر خواص آنتی اکسیدانی عصاره های این جلبک توصیه می شود.

آبسنگ های مرجانی دارای رابطه همزیستی با جلبک (zooxanthellae) می باشند که ریختن مداوم آلاینده های انسان ساز به داخل محیط زیست آبی و اثرات تغییر جهانی آب و هوا، سلامتی مرجان ها را با به خطر انداختن این رابطه همزیستی تهدید می کند. هدف از این بررسی اندازه گیری تراکم زوگزانتلا در مرجان های Porites compressa به منظور بررسی وضعیت سلامت آبسنگ های مرجانی در منطقه شمال خلیج نایبند و جنوب خلیج نایبند است. این مناطق به ترتیب در نزدیکی منطقه ویژه پارس جنوبی و در فاصله ای دورتر نسبت به این صنایع قرار دارند. مرجان های شمال خلیج نایبند علائم بیشتری از تخریب را نشان دادند. بیشترین میزان زوگزانتلا 3607849±229894 در سانتی مترمربع در ماه بهمن در جنوب خلیج نایبند به دست آمد. میانگین تراکم زوگزانتلا به طور چشمگیری در ماه بهمن در جنوب خلیج نایبند زیادتر از ماه های دیگر بود که نشان دهنده وجود مرجان های سالم تر در این منطقه است.

در دهه های اخیر، مطالعات گسترده ای در مورد تأثیر عصاره های آبزیان دریایی در درمان بیماری ها از جمله سرطان انجام شده است. با توجه به نتایج آزمایشات مختلف در کشورهای آسیای جنوب شرقی مانند تایلند و ژاپن، در مورد تأثیر عصاره بر درمان بیماری های مختلف، این مطالعه تلاشی برای بررسی تأثیر عصاره مرجان گونه Sinularia compressa بر سلول های آدنوکارسینومای معده انسان است (AGS) که تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. غلظت های مختلف عصاره مرجان 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35، 40، 45، 50 میکروگرم بر میلی لیتر استحصال گردید. سپس رده سلولی AGS در شرایط استریل به آزمایشگاه منتقل شد. این رده سلولی در محیط کشت "DMEM f12" کشت داده شد. در ادامه سلول های کشت داده شده به صفحه 96 چاهک منتقل شدند. سلول ها در سه زمان مختلف 18، 24، 48 ساعت انکوبه شدند. در ادامه با استفاده از دو آزمونMTT و فلوسایتومتر، اثر بخشی عصاره بر روی سلول های رده AGS اندازه گیری شد. بر اساس نتایج مشخص گردید که در غلظت های بالاتر از 15 میکروگرم بر میلی گرم، سلول ها از سطح صفحه جدا شده و در محیط معلق شدند. با توجه به نتایج حاصل از روش MTT در غلظت 10 میکروگرم بر میلی لیتر، بیش از 84 درصد سلول ها از بین رفتند. بر اساس یافته ها عامل زمان بر نتایج تأثیر معنی داری نشان نداد. فاکتور LC50مرگ سلولی 50 درصد را در غلظت 7/5 میکروگرم بر میلی لیتر عصاره مرجان سینولاریا نشان داد. با توجه به تاثیر زیاد این عصاره بر مرگ سلول های سرطانی، کم ترین غلظت در فلوسیتومتری مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج این آزمایش نشان داد که مرگ سلولی 43 درصد از سلول ها در غلظت 5 میکروگرم بر میلی لیتر عصاره مرجان اتفاق افتاد که با نتایج آزمون MTT در این غلظت هم خوانی داشت. هم چنین تغییرات شکل سلولی نیز مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس مشاهدات مورفولوژیکی، سلول های تحت تاثیر قرار گرفته، کوچک تر شده و شکل اپیتلیال خود را از دست دادند. عصاره مرجان S. compressa تأثیر زیادی بر مرگ و میر سلول های AGS نشان داد. این یافته ها موید آن است که ظرفیت های استفاده از ترکیبات زیست فعال استخراج شده از آبزیان دریایی برای کنترل بیماری های سرطانی بسیار قابل توجه است و می تواند به عنوان جایگزین درمان های شیمیایی و پر عوارض در نظر گرفته شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

جلبک ها کاربردهای متنوع دارند و می توان از آنها بیوچار تولید نمود. در این مطالعه عملکرد تولید آزمایشگاهی بیوچار دو گونه جلبک ماکروسکوپی Enteromorpha compressa و Ulva lactuca جمع آوری شده از خلیج فارس بررسی گردید. تولید بیوچارها در دماهای مختلف، محیط بدون اکسیژن و بررسی خصوصیات بیوچارهای تولیدی با روش استاندارد آنالیز خاک آمریکا انجام گرفت. نتایج نشان داد که دما تأثیر معنی داری (05/0≥ p) بر وزن، pH، EC، محتوای کربن آلی، نیتروژن، کلسیم، منیزیم، پتاسیم و سدیم بیوچار جلبک ها دارد. بیوچار E. compressa و U. lactuca به ترتیب دارای تغییرات محتوای کربن آلی از1/9 % تا 22/18 % و 14/12 % تا 25/21 %، pH 04/8 تا 71/11 و 17/8 تا 09/12، محتوای خاکستر 54/13% تا 57/28 % و 65/22 % تا 57/43 %، نیتروژن 1/2 % تا 3/3 % و 7/2 % تا 1/4 %، پتاسیم 7323 تا 8831 و 4675 تا 7933، سدیم 26485 تا 33531 و 7977 تا 13445 کلسیم 20تا 16 و 20تا 32 و منیزیم 172 تا 48 و 440 تا 12 میلی اکی والان بر لیتر بودند. بنابراین بیوچار جلبک های ماکروسکوپی دارای مواد مغذی است که می تواند به منظور بهبود کیفیت خاک می تواند مستقیم به خاک اضافه شود و سبب بهره وری بیشتر محصول گردد علاوه بر این بیوچار جلبک های E. compressa و U. lactuca را می توان در اصلاح خاک های اسیدی و به عنوان جاذب در تصفیه پساب ها استفاده کرد.

مریم گلی لوله ای (Salvia macrosiphon L.) و مریم گلی لبه دار(Salvia limbata L.)  از گونه های مهم جنس سالویا بوده که متعلق به تیره نعناع (Labiatae) می باشند. گونه های فوق در سال 1386 از ارتفاعات منطقه زواریجان و دودانگه شهرستان بروجرد جمع آوری شدند. از گیاهان فوق توسط دستگاه کلونجر به روش تقطیر با آب اسانس گیری شد و طی چندین مرحله اسانس گیری از بخش های مختلف به اندازه کافی اسانس جمع آوری شد و در ظروف مخصوص و در داخل یخچال نگهداری شد . اسانس حاصله توسط دستگاه GC/MS مورد تجزیه و شناسایی قرار گرفت. در اسانس هر کدام از گونه های مذکور 31 ترکیب شناسایی شد. اصلی ترین ترکیبات (ترکیبات شاخص ) در اسانسS. macrosiphon  عبارتند از: لیمونن، آلفاپینن، اسپاتولنول، میرسن، بتاپینن، بتا-کاریوفیلن.و اصلی ترین ترکیبات ( ترکیبات شاخص ) در اسانس S. limbata عبارتند از: اسپاتولنول و لیمونن و آلفاپینن و بتا-کاریوفیلن و میرسن و بتاپینن.